របកគំហើញដ៏អស្ចារ្យនេះបានចាប់ផ្តើមឡើងតាំងពីអំឡុងឆ្នាំ ២០០២ ដល់ឆ្នាំ ២០០៥ នៅពេលដែលលោក Peter Hegemann និងលោក Georg Nagel បានរកឃើញប្រូតេអ៊ីនម្យ៉ាងនៅក្នុងសារាយបៃតងក្នុងទឹក ដែលមានប្រតិកម្មឆ្លើយតបទៅនឹងពន្លឺ។ ក្រោយមក លោក Karl Deisseroth មកពីសាកលវិទ្យាល័យ Stanford បានយកហ្សែនរបស់ប្រូតេអ៊ីននោះមកអភិវឌ្ឍ និងអនុវត្តលើកោសិកាប្រសាទ ដោយប្រើប្រាស់ពន្លឺឡាស៊ែរដើម្បីបញ្ជា បើក ឬបិទសញ្ញាប្រសាទក្នុងខួរក្បាលសត្វពិសោធន៍បានយ៉ាងជាក់លាក់បំផុត។

បច្ចេកវិទ្យាប្រើពន្លឺបញ្ជាខួរក្បាលនេះ បានផ្លាស់ប្តូរមុខមាត់វិស័យប្រសាទវិទ្យា និងវេជ្ជសាស្ត្រទំនើបទាំងស្រុង។ វាបានជួយឱ្យក្រុមអ្នកវិទ្យាសាស្ត្រជុំវិញពិភពលោកអាចសិក្សាស្វែងយល់កាន់តែស៊ីជម្រៅ អំពីរបៀបដែលខួរក្បាលមនុស្សដំណើរការ ការបង្កើតការចងចាំ អារម្មណ៍ និងអាកប្បកិរិយាផ្សេងៗ ដែលកាលពីមុនគេពិបាកនឹងពិសោធន៍ដឹងច្បាស់លាស់។

លើសពីនេះទៅទៀត ស្នាដៃរបស់អ្នកវិទ្យាសាស្ត្រទាំង ៣ រូបនេះ បានបើកទំព័រក្តីសង្ឃឹមថ្មីមួយដ៏ធំធេងសម្រាប់វិស័យសុខាភិបាលពិភពលោក។ បច្ចុប្បន្ន បច្ចេកវិទ្យា Optogenetics កំពុងត្រូវបានប្រើប្រាស់ជាមូលដ្ឋានគ្រឹះដ៏សំខាន់ ក្នុងការស្រាវជ្រាវរកវិធីព្យាបាលជំងឺធ្ងន់ធ្ងរពាក់ព័ន្ធនឹងប្រព័ន្ធប្រសាទ និងខួរក្បាលមនុស្ស ដូចជាជំងឺញ័រដៃជើង ជំងឺធ្លាក់ទឹកចិត្តធ្ងន់ធ្ងរ ជំងឺឆ្កួតជ្រូក និងការស្តារឡើងវិញនូវគំហើញភ្នែកជាដើម។